Mondkapje nodig?

De Pampus heeft ze…

We hebben 2 modellen: een van € 15 en een van € 17,50
Voor beide modellen geldt:
– gemaakt van kleurig katoen
– te vullen met papieren zakdoekje, keukenpapier, wc-papier, wat u maar wilt
– wasbaar tot op 60 graden
– géén import, een echt 010-product!
– goedgekeurd door, ehm, mij.

Pelgrim – Philip Dröge (recensie door Marlèn)

Eén van de beste boeken van de laatste tijd vind ik ‘Pelgrim’ van Philip Dröge, over Christiaan Snouck Hurgronje. Deze Christiaan (1857-1936) is een enorm nieuwsgierig mens die dol is op vreemde talen en culturen, vandaar dat hij in Leiden Arabisch is gaan studeren, wat in de tweede helft van de 19e eeuw heel bijzonder was.
Hij is professioneel zeer geïnteresseerd in wat mensen drijft en verstaat de kunst om zich snel aan te passen aan de mores van een vreemde maatschappij. Een kameleon is hij, diplomaat en spion, een man zonder scrupules.
Hij bekeert zich tot de islam en laat hij zich besnijden om op die manier toegang te krijgen tot Mekka waar hij de islam en de Mohammedanen gaat bestuderen voor de Nederlandse regering. Die interesseert zich meer en meer voor deze godsdienst, aangezien het ook de belangrijkste godsdienst is in Indonesië, waar ze  nog steeds de koloniale machthebber is, al rommelt het hier en daar wel in het paradijs.
Christiaan weet steeds weer als vanzelfsprekend de juiste positie te verkrijgen om onderzoek te doen en alles te boekstaven voor de Nederlandse staat, maar ook voor zichzelf als wetenschapper. Een uitzonderlijk maar niet per sé aangenaam mens. Een man die veel gemeen heeft met zijn vader die ook twee relaties aanging met vrouwen en het eerste gezin met kinderen in de steek liet voor de nieuwe vrouw, waarmee hij ook weer kinderen kreeg waaronder Christiaan. Geboren voor het avontuur en hongerig naar kennis en erkenning.
Dröge sleepte me mee naar tijden en gebieden waar ikzelf nooit een voet zou  durven zetten, een geweldige ervaring.

‘Lichter dan ik’ – Dido Michielsen (recensie door Marlèn)

De roman ‘Lichter dan ik’ van Dido Michielsen heb ik net uit en vond het erg mooi. Het speelt op Java in de 19e eeuw 1840-1917 en vertelt het verhaal  van Isah, de betovergrootmoeder van de schrijfster. Isah groeit op in de kraton, het islamitische vorstenverblijf in Djokja. De vorst en zijn zonen hadden vele bijvrouwen en als jong meisje wist je al dat je uiteindelijk uitgehuwelijkt zou worden aan een van hen. Isah is een eigenzinnige jongedame die daar geen trek in heeft en zich meer aangetrokken voelt door de blanke heersers van het land. Zij idealiseert de vele gemengde huwelijken die gemeengoed zijn in de Indische gemeenschap, vlucht uit de kraton en wordt de huishoudster en minnares van een Hollandse officier. Haar droom is dat hij uiteindelijk met haar zal trouwen, de werkelijkheid blijkt heel anders uit te pakken. Een meeslepend verhaal over onze koloniale tijd in Indonesië.