Muizenleven – Eva Meijer

‘Door het leven met muizen leerde ik dat voor de muizen hun levens net zo belangrijk zijn als mijn leven voor mij.‘ (p. 91)

Muizen zijn voor veel mensen vieze dieren om bang voor te zijn, om uit je huis te verjagen en te verdelgen. Een hond of een primaat in een dierproef-setting roept nog medelijden op, maar een muis hoeft op weinig menselijke empathie te rekenen.

Niet voor Eva Meijer. Zij nam in 2020 een aantal ex-laboratoriummuizen in huis en bouwde voor hen een speciaal muizenhuis. De diertjes kwamen in drie verschillende groepen in het huis wonen, in totaal vijfentwintig stuks. Het werd een huis met verdiepingen, woonruimtes, tunnels en speeltoestellen. Door een plexiglazen front kon ze de dieren goed observeren.
Het boek Muizenleven is een verslag van Eva Meijers proces van observeren en kennis vergaren. Ze leerde alle muizen kennen, gaf ze een naam en bouwde een band met ze op. Dit alles beschrijft ze precies en vooral buitengewoon liefdevol en mooi geïllustreerd met foto’s van eigen hand.
Zo ontdekte ze dat muizen sociale en geordende dieren zijn, elk een eigen karakter hebben, vriendschappen sluiten, elkaar wassen en intensief met elkaar communiceren. Ze weten precies hoe ze hun nest willen inruimen en nemen afscheid van een overleden groepsgenoot. Het boekje staat boordevol met dergelijke voorbeelden – ik zou ze hier wel stuk voor stuk willen noemen.
Muizenleven is niet alleen een ode aan de muis, maar eigenlijk aan alles wat leeft – en waarvan wij maar bijster weinig blijken te weten omdat in onze maatschappij de mens zichzelf centraal stelt en superieur waant. Meijer kijkt ook met filosofische blik naar de verstoorde houding tussen mens en dier en hoe we die zouden kunnen herstellen.
Al haar vijfentwintig muizen waren na enkele jaren overleden; voor elke overleden muis schreef ze een prachtig gedicht.
Zo is Muizenleven meer dan alleen biologieles of filosofisch pamflet. Er valt veel te genieten. Ze won er de natuurboekenprijs 2025 mee.